Dagelijkse bemoediging
Deze week bezocht ik een mini-symposium onder de naam ‘Een bemoediging voor elke dag’ bij de Abdij van Egmond. Na een wat chaotische rit in harde regen drong opeens een zilte zeelucht de auto binnen. Ik reed langs duinpannen waarachter kleine bollenvelden lagen. De abdij stamt uit de middeleeuwen maar is na gedeeltelijke verwoesting in de 16-e eeuw in de 19-e eeuw herbouwd. Wij ontmoetten in een bijgebouw van de abdij waar ook een boekhandel, café en een winkel voor streekproducten gevestigd was. Het thema van de middag, troost en bemoediging, werd breed benaderd. Hopelijk brengen geestelijk verzorgers en voorgangers deze aan mensen in hun werk.
Je eigen troost vinden
Marinus van den Berg, oud pastor en geestelijk verzorger en Elsbeth Littooij, geestelijk verzorger en voorzitter Werkvelden VGVZ bestuur, hadden het woord. Veel eigen ervaringen van wat wij in onze gemeenschappen ‘bezoekwerk’ noemen, werden gedeeld. Hoe kom je binnen, ga je direct zitten of vraag je waar dat past? Wat betekent het als je iemand toeknikt? Wat denkt diegene zelf wat het betekent? Hoe lang duurt het voordat iemand zich vertrouwd voelt met jou en andersom. Wat biedt troost? Een interessante conclusie was dat het aandachtig luisteren naar iemand er naar kan leiden dat diegene zijn eigen bemoediging of troost ontdekt. Zijn niet alle cliché troostende woorden van buitenaf zoals: ‘de tijd heelt alle wonden’ (wie heeft dat bedacht!), of: ‘gelukkig heb je nog veel om dankbaar voor te zijn’, of: (nog erger) ‘uiteindelijk is het toch Gods wil’, lege hulzen? De eigen gevonden bemoediging heeft dit uiteraard niet.
Een tekst voor iedere dag
Het eerste exemplaar van de scheurkalender 2024 werd vervolgens uitgereikt met voor iedere dag een inspirerende bijbeltekst. Voor ouderen maar toch ook wel voor jongeren. Ook jongeren kunnen pijn en tegenslag meemaken. Elsbeth Littooij gaf hier voorbeelden van. Ze verraste ons door prachtig delen van psalmen voor ons te zingen. Belangrijk is om verdriet en lijden niet te ontkennen want pas als deze, ‘er mogen zijn’, is ook een nieuw perspectief mogelijk. Tot slot luisterden we naar het lied van Lennard Cohen, Anthem, met de zin: “There is a crack in everything, that’s how the light gets in”. Een prachtige middag.
Katrijne Bezemer
voorganger van vrijzinnigen Voorburg/Sassenheim en Zuid-Kennemerland en geestelijk verzorger